- pisane chwilę po nocnej dwunastej albo mocnej, bo 40-sto procentowej,
wówczas jest wystarczająco cicho, by ze stukania w plastik powstała wiadomość

Półprywatnie: muszę położyć się wygodniej, wygięty kręgosłup grozi
tylko minutą na wydobycie mądrości z książek, na spasienie prestiżu.
Fałdy na jego brzuchu rosną z każdym przedrukowanym mottem.

Rzekomo tożsamość to horyzont, z którego płyną odpowiedzi,
co jest dobre, a co tylko wystarczające na podróż. Ciepłe skarpety,
pomocna ręka na zaśnieżonej platformie, gdzie punkty startu i celu
są współrzędnymi wymalowanymi czarną farbą. Ale to wszystko
mało poetyckie, ciąży pod ziemię na dwa centymetry i tworzy okop.
Na jego brzegu stawiam chorągiewki, niech zbierają jak pocztówki
zaginione znaczki ze wspomnień, które mają problem z nadejściem,
wpadają w tunele i razem nucimy o żołnierzach.
Kiedyś powrócą, choć deszcze niespokojne. A mnie się marzy letnia burza,

łączenie obrazów z rytmem grzmotów, bo może pod piersią
wydarzy się coś ciekawego? Niedoświadczona pomyślę, że to zawał,
koniec świata i krzyż na drogę. Horyzonty są zmienne, więc trzeba biec,
kiedy znika niebo, wbijać w ziemię punkty kontrolne,
to znaczy, że pamiętam o miejscach, gdzie powstały schrony.

- tu należy zrobić przerwę, uzupełnić zapasy rozśpiewanej krwi,
erytrocyt zawoła: hej stary, chodź! płynie jakieś alko!

Oficjalnie: u mnie też wciąż śnieg okupuje chodniki
jakby jako jedyny miał do nich prawo. Rozwiera ramiona
z szyderczym uśmiechem, wysoko nad głowami zamyka okrąg,
dlatego w szklanej kuli przechodzę na wystawę. Zatrząś,
a pofalują mi włosy, drobne niteczki naniesione na mapę,
punkt startu i celu. Więc jeśli nadal szukasz odpowiedzi,
postaw kropkę, a potem sprawdź, jaka to już wielka rama.

bardzo dobry+ 3 głosy  

• Grzesiek z nick-ąd bardzo dobry
• figazmakiem wyśmienity
• Klaudia Raczek bardzo dobry

0	0	0	0	0	2	1
fatalny			. . .	wyśmienity

Zaloguj się aby głosować.

dominika ciechanowicz

9 marca 2010, 16:30

Taka forma, co mnie przekonuje. Gęsto i można sobie z tego sporo wycisnąć. Przeczytać raz to mało.
"trzeba biec kiedy znika niebo"- bardzo udane!
"zatrząś" - jakieś dziwne to słowo.

czy ten banan próbuje popełnić samobójstwo?

Justyna D. Barańska

11 marca 2010, 0:16

banan się ewakuuje. albo wzdycha. w gruncie rzeczy można to potraktować jak samobójstwo ;)
a tak naprawdę to był mały performance.

Klaudia Raczek

21 kwietnia 2010, 11:03

tak bardzo prozatorsko, ale z sensem. i przypomina mi się młody poeta, który ruszał do Norwegii. bodaj. K. K.

Justyna D. Barańska

21 kwietnia 2010, 19:26

pewno nie ma wiele tych poetów, młodych ;)

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się

subskrybuj śledź komentarze do tego tekstu