KONIEC ŚWIATA (wiersz klasyka)

John Ashbery

 

Czasem jest więcej czasu niż mamy ochotę być,
z innymi. Czasem jest to ciekawe.
Mogę ci tylko powiedzieć, jak zatrzymać to wszystko.

Życie to słynna historia. Straszne z nas psy
na życie. Psy i inne byty
przekonują nas, że życie jest pieskie.

Przyszłość to widmo. Przeszłość,
tak tutaj napisali, jest automatycznym manekinem.
Nie śmiercią, jednym z jej pełnomocników.

Jeśli chodzi o morze,
życie rozjaśnione jest
całym snem, jaki potrafi w siebie wchłonąć.

Kiedyś powłóczyłem nogami. Któregoś dnia,
jak dobrze pójdzie, wybiorę się do kiosku
kupić trochę czereśni, przywitać starych kumpli.

 

 

tłum. Piotr Sommer

 



Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
rss
1 049 wyświetleń
przysłano: 27 kwietnia 2015

John Ashbery

Inne teksty autora

Myśli dziewczyny

John Ashbery, wiersz klasyka

Autoportret w wypukłym lustrze

John Ashbery, wiersz klasyka

Ludzie - kleksy

John Ashbery, wiersz klasyka

Późne echo

John Ashbery, wiersz klasyka

Sekwencja snu (bez tytułu)

John Ashbery, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło