K.K. Baczyński

Inne teksty autora

Elegia o...[chłopcu polskim]

K.K. Baczyński, wiersz klasyka

MOCE

K.K. Baczyński, wiersz klasyka
rss

Z głową na karabinie (wiersz klasyka)

K.K. Baczyński

Nocą słyszę, jak coraz bliżej
drżąc i grając krąg się zaciska.
A mnie przecież, zdrój rzeźbił chyży,
wyhuśtała mnie chmur kołyska.

A mnie przecież wody szerokie
na dźwigarach swych niosły płatki
bzu dzikiego; bujne obłoki
były dla mnie jak uśmiech matki.

Krąg powolny dzien czy noc krąży,
ostrzem świszcząc tnie już przy ustach,
a mnie przecież tak jak i innym
ziemia rosła tęga – nie pusta.

Krąg jak nożem z wolna rozcina,
przetnie światło, zanim dzień minie,
a ja prześpię czas wielkiej rzeźby
z głową ciężką na karabinie.

Obskoczony przez zdarzeń zamęt,
kręgiem ostrym rozdarty na pół,
głowę rzucę pod wiatr jak granat,
piersi zgniecie czas czarną łapą;

bo to by była życia nieśmiałość,
a odwaga gdy śmiercią niosło.
Umrzeć przyjdzie, gdy się kochało
wielkie sprawy głupią miłością.

4 grudzień 1943 r.



2
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
1
wartościowy
9
bardzo dobry
17
wyśmienity
wyśmienity– 29 głosów
2 osoby ma ten tekst w ulubionych


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
kawa_z_mlekiem
kawa_z_mlekiem 8 stycznia 2007, 13:34
wydaje mi się że brakuje tu jednej zwrotki..
po wersie 'ziemia rosła tęga - nie pusta' powinno być :
"I mnie przecież jak dymu laska
wytryskała gołębia młodość
teraz na dnie śmierci wyrastam
ja - syn dziki mego narodu"
Kasia
Kasia 29 kwietnia 2007, 14:33
Zgadzam się z Tobą brakuje jednej strofy
rss
850 wyświetleń
przysłano: 24 stycznia 2002

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło
współpraca