Światła (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

Wszystko tak identyczne
w skarbonkach Europy
samoloty nad światłem aglomeracji
tam niżej
miliony punktów uziemionych
jak gwiazdy w przekręconym kalejdoskopie
merkantylne szkiełka
w gabinetach luster
a wszystko tworzy linie doradza geometrii
te lśniące punkty
na których mdli strup grzechu
i karma interesów
takie życie niczego się nie wyrzekam
oświetlone podwozie skanuje drapacze chmur
kolejni przybysze
jak łono sekretnej cywilizacji na której wesz
zjada wesz
obłudna szarańcza kosmosu w trzecim
kręgu od gwiazdy
w świateł rozkroku do niego ciągną ćmy
kolportują kompleksy
w koszmarach turbulencji podświetlonej Europy.

 

http://humanoidtk.blog.pl

 

 

 

 

 



74 wyświetlenia
przysłano: 10 sierpnia 2017
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
1 artykuł 37 tekstów 3 komentarze

Inne teksty autora

Despina idzie

Tomasz Kucina, wiersz

Espresso doppio

Tomasz Kucina, wiersz

Ptasi audyt

Tomasz Kucina, wiersz

Tylko beton

Tomasz Kucina, wiersz

S(ł)oviansky

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło