czarny proch (wiersz)

Jacek JacoM Michalski

zdarte jak papier latawców

wszystkie drzwi doczesności

otwierają bańki mydlane

wanien pełnych krwi

grawitacja wiąże wschody

z każdym upadłym ziarnem

 

pies na murze pilnuje

przegranych weteranów

szczy zapomnieniem

na popękane nagrobki

 

sprzeczności w jednej linie

plotą los w proch 

na szyjach wyzwolonych

 

czy i wy to widzicie

czerwień chmur zapowiada

powrót dawnych opowieści

 

ruszyła już lawina


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
1
bardzo dobry
2
wyśmienity
wyśmienity 3 głosy

Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
jestem robotem i mam romans z kotem
jestem robotem i mam romans z kotem 5 pazdziernika 2017, 14:46
świetny razem z fotką.
rss
170 wyświetleń
przysłano: 2 pazdziernika 2017
Jacek JacoM Michalski

Jacek JacoM Michalski

550 lat Warszawa
250 tekstów 87 komentarzy

Inne teksty autora

korelacje

Jacek JacoM Michalski, wiersz

morfina

Jacek JacoM Michalski, wiersz

pop psalm

Jacek JacoM Michalski, wiersz

jarzmo

Jacek JacoM Michalski, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło