pachnie jesienią (wiersz)

Yaro

w kilku słowach 
ubrana w barwy 
 pachnie jesienią 


głęboko w oczach niebieskich 
niebo nad nami

rozkłada słoneczne zasłony
wiatr przegania chmury 

 

wyczuwam w sobie wolność
na duszy spokój

 

złote liście mienią kolorami

pod stopami szeleści
biały śnieg przyprószy
zajęcze uszy
przy miedzy ziemię zmrozi 

 

rolnik kosi pożółkłą trawę 
z jaką gracją
jakby taki się urodził

 

małe stopy Zosi na piasku 
skrycie czas i wiatr zaciera 

 

pachnie lasem i grzybami
idziemy razem obok jakby życie
kieruje życiem los 
historia i twarz

 

na oschłym kwiatku  motyl
czeka by usnąć
na drzewie pomiędzy gałązkami

 pająk tka pajęczą sieć

 

babie lato na krzaczkach
rozwieszone piękno nietrwałe

zapisuję kartę w myślach

 

na oczach powieki jak zasłony
opadły gdy ujrzałem miłość

 

spokojnie bez obaw 

 

płynę stawem gdy życia braknie
marzeniami w snach usypiam
topię się w nich i wypływam

 


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
1
bardzo dobry
0
wyśmienity
bardzo dobry 1 głos

Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
89 wyświetleń
przysłano: 10 pazdziernika 2017
Yaro

Yaro

41 lat od Mikołaja Reja
762 teksty 1 pracę graficzną 309 komentarzy
samotny wilk

Inne teksty autora

a po co mi to

Yaro, wiersz

wilk

Yaro, wiersz

kamień po kamieniu

Yaro, wiersz

jesienne bajanie

Yaro, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło