Podgorzałka (wiersz)

witka

Zima. Śnieży jak z dawnych kineskopów.

Zarabia się życie. Brzegowo,

pod choinką, w trzy gniazda.

 

Gałązkowy ścieg obrusu

zaklina pierwsze i ostanie szczęście.

W małoobjętościowym sianku.

 

Wykłuwa się Róża. Wabik na życie.

 

 

 

 

 


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
2
wartościowy
0
bardzo dobry
0
wyśmienity
wartościowy 2 głosy
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
witka 17 grudnia 2017, 19:45
ok.
jestem robotem i mam romans z kotem
jestem robotem i mam romans z kotem 17 grudnia 2017, 19:57
Gran!!!
ty wstrętny papugu!!!!
Mithril
Mithril 18 grudnia 2017, 09:04
...ciekawe - ramka komentarza jest nad, a nie POD tekstem.

- finałowo, jakby czegoś brakowało
witka 18 grudnia 2017, 09:15
Nie mogłem wkleić tekstu mimmo wielu prób, zatem umieściłem go tutaj. Dopiero teraz, prawie po dobie mam zielone światło edycji.
Katowicki Pierrot
Katowicki Pierrot 20 grudnia 2017, 01:31
Ten już mi się podoba, za ciekawą dwuznaczność i dobranie tytułu względem treści, pozdrawiam
rss
108 wyświetleń
przysłano: 17 grudnia 2017

witka

62 lata Zgorzelec
44 teksty 33 komentarze

Inne teksty autora

uroczysko - spady

witka, wiersz

pica

witka, wiersz

złota karta

witka, wiersz

uchył - dyptyk

witka, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło