Tchnienie (wiersz)

Konrad Koper

Samochody, motocykle, traktory sztucznie stukoczą.

Stoją murowane domy,

leżą kamienie, błoto, glina. 

Nie przemawiają one.

                            *

Woda, muł, resztki krążą po ożywionym świecie.

Z prochu rodzą się zwierzęta.

Żywa roślina wyrasta z martwej.

Krety, dżdżownice żyją w ziemi,

a ptaki w powietrzu.

Strumień pełen ryb, roślin, żyjątek szemrze.

                          *

Jest też twórcze tchnienie.

 

 

 

 

 

 

 

 


Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
84 wyświetlenia
przysłano: 5 stycznia 2018

Konrad Koper

36 lat Poznań
1 artykuł 206 tekstów 92 komentarze

Inne teksty autora

Buty

Konrad Koper, wiersz

Układy Gwiezdne

Konrad Koper, wiersz

Łupinki

Konrad Koper, wiersz

Dialog

Konrad Koper, wiersz

Siostry

Konrad Koper, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło