Ostatnia wieczerza. Dwa tysiące lat później (wiersz)

Voyteq Hieronymus Borkowski

w pewnej chwili
poczułem to samo
co wtedy
gdy dzieliłem chleb
chociaż teraz
nikt nie kupił nawet najtańszego wina
więc nie ma czego rozlewać
do wiecznie niedomytych musztardówek
nie ma tez sensu
przebijanie boku włócznią
bo dwa razy
nie wchodzi się do tej samej rany

 

dziś podnosi głowę
ten sam zew
kiedy dzielę pączki i czerwoną lemoniadę
mimo iż
Tabita tradycyjnie nie smaży już frytek
Szymon Trędowaty jak zwykle wpada w korki przy zjeździe z autostrady
a Łazarz od pewnego czasu znacząco chowa dłonie
pod białym prześcieradłem

 

żaden przytomny faryzeusz
nie śmie zadawać egzystencjalnych pytań
typu
czy to jest robota dla zegarmistrza

 

niedługo zacznie działać
drapieżny podszept
Sigmunta Freuda – bakałarza z Koryntu


wyśmienity 5 głosów
2 osoby ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 24 marca 2011, 11:05
Nareszcie z tytułem! ;)

Wyjątkowy wiersz w swoim niepokoju, jaki wywołuje pojawienie się Freuda. Zabójcy religii?
Marzena
Marzena 25 marca 2011, 09:02
Jakoś mi się, to kojarzy z inowrocławskimi musztardówkami na Toruńskiej???
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 27 marca 2011, 22:11
całkiem niedawno pojawił się na Wywrocie tekst o ostatniej wieczerzy, nie pamiętam teraz tylko czyj on był. w każdym razie o ile w tamtym przypadku temat wydał mi się słabo przepracowany, żeby go ujmować w ramy współczesności, tak tutaj przeniesienie na nowszy grunt nadaje dodatkowe sensy. i to mi się podoba.
estel
estel 28 marca 2011, 13:17
Również mi się podoba; to zejście na dzisiejszą ziemię i odarcie z wszelkiej świętości.
guccilittlepiggy
guccilittlepiggy 30 marca 2011, 16:12
muszę przyznać, że najwidoczniej w związku z krótkim stażem tutaj, początkowo trafiłem na parę słabszych Twoich wierszy, to zaczynam czytać Cię z coraz większą uwagą. chyba lepiej sprawdzasz się w trochę dłuższych wierszowych formach, chociaż czasem wzbudzają we mnie jedno zastrzeżenie, wzbudzają we mnie niekiedy wrażenie zaprogramowanej erudycyjności tekstów, wydaje mi się wówczas jakbyś usiłował złapać zbyt wiele srok za ogon, bo motywy się nagromadzają, osoby dramatu wchodzą, wychodzą i trochę za gęsto od nich w pokoju, i nie zawsze jestem przekonany do tej strategi. chociaż tutaj chyba się broni. ale też początkowe ewangelijne motywy świetnie poprowadzone, uwspółcześnianie postaci nie na siłę, całość pewnie zmierza to pointy, ale też nie ma tu jakiejś nazbyt linearnej narracji. dobry wiersz.
afronautix
afronautix 1 kwietnia 2011, 16:34
jest mega. że się po poetycku wyrażę.
777 wyświetleń
przysłano: 24 marca 2011 (historia)
Voyteq Hieronymus de Borkovsky

Voyteq Hieronymus de Borkovsky

56 Allenstein in Ermland (Königreich Preußen, Prov.Ostpreußen, Regierungsbezirk Allenstein)
1 artykuł 492 teksty 237 komentarzy
Żyję, choć nie jest to takie pewne, ani takie proste... I nie wiem, po co... Może dojdę do Santiago de Compostella...

Inne teksty autora

Bydgoszcz, sobota 30 maja 2015 roku

Voyteq Hieronymus de Borkovsky, wiersz

Jérôme d’Ermland spotyka Johanna Gottlieba Fichtego

Voyteq Hieronymus de Borkovsky, wiersz

Partykuły modalne

Voyteq Hieronymus de Borkovsky, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło