klepsydra (wiersz)

Mila

Któż wie o śmierci więcej
Niż cichy samobójca
Bierze życie w swe ręce
I od początku do końca
Przygotowuje się dobrze
Do uroczystej chwili
Z uporem maniaka drąży
Swój ból i nad nim chyli
Czoło jako ofiara
Losu tego i sprawca
Czynu a jest to kara
Jednocześnie wybawca
Siebie samego od losu
Siebie sobie ujmuje
Lecz nie ma prawa głosu
Co go też nie nurtuje
Bo nie gra to wielkiej roli
Że sztywny zimny i siny
Śmieje się miło powoli
I je czerwone maliny

słaby 9 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
579 wyświetleń
przysłano: 23 marca 2001

Mila

36
3 teksty
Na razie żyję.

Inne teksty autora

Ogród Eden

Mila, opowiadanie

Siwy (1982-2001)

Mila, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło