Literatura

Zakochana (wiersz klasyka)

Rainer Maria Rilke

Tak jest. Tęsknię do ciebie. Jak potok zbudzony,
sama się sobie wyślizguję z rąk,
bez nadziei, bym zmogla to, co od twej strony
idzie mnie zamknąć, jako niecofniony,
mocny, niezłomny i wyroczny krąg.

...lata one: o, jakże bez drgnienia!
Nic, co by zwało - lub targnęło ster, -
cisza ma była, jak cisza kamienia,
po którym źródło toczy senny szmer.

Ale dzisiaj - z tej wiosny nawałą
coś mnie z wolna lekko odłamało
od bezwiednych moich ciemnych lat.
I coś ciepłe odkrzepłe me ciało
komuś w ręce litościwie dało,
kto nic nie wie, czym był ten mój świat.

(tł. Józef Jankowski)

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Rainer Maria Rilke

Inne teksty autora

( Gwiazdy, śpiący i duchy...)
Rainer Maria Rilke
Poeta
Rainer Maria Rilke
Samotność
Rainer Maria Rilke
Baudelaire
Rainer Maria Rilke
Pantera
Rainer Maria Rilke
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca