Apokalipsa (wiersz klasyka)

Lisak Agnieszka

Poeci

to gatunek niepraktyczny

noszą głowę w chmurach

w kieszeniach pomięte wiersze

biegają za wiatrem i motylem

zamiast za karierą

- niepraktyczni

skazani na wymarcie.

 

Niedługo dzieci

będą czytać o nich w podręcznikach

do (pre)historii.

W jednym rozdziale

o mamucie i prekambryjskim ptaku

pisać będą o śmiesznym poecie

co swym czarodziejskim ołówkiem

kwiaty zamieniał w wiersze.

Niestety przyszła epoka lodowcowa

(zamarzły wrażliwość i wyobraźnia)

i wyginęli śmieszni poeci razem z papierowymi książkami

drewnianym fortepianem, fugą Bacha.

 

 Ale żywi niech nie tracą nadziei

część poetów zostanie odkopanych

przez dociekliwych profesorów archeologii

co pędzelkiem w skupieniu

zdejmą z nich kurz

minionej epoki.

Pochyleni nad przeszłością

z okruchów metafor

sklejać będą wiersz o dzbanie z gliny.

Ktoś inny odkopie kości Pegaza

lub odkryje zatopione

razem z ważką

okruchy poezji

w bursztynie światła.

 

 

 


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
JoAnna Idzikowska - Kęsik
JoAnna Idzikowska - Kęsik 17 listopada 2018, 21:56
To prawda. Nie traćmy nadziei, bo tylko "poezja i dobro", jak mawiał Norwid, zostanie po naszej ludzkiej rasie.
712 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Lisak Agnieszka

Inne teksty autora

Biznesmenom

Lisak Agnieszka, wiersz klasyka

Dla zwyczajnych I

Lisak Agnieszka, wiersz klasyka

Dla zwyczajnych II

Lisak Agnieszka, wiersz klasyka

Drzewo genealogiczne

Lisak Agnieszka, wiersz klasyka

Dziś odmawiam modlitwę

Lisak Agnieszka, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło