Ludzie zapomnieli kolejne pokolenia o powrocie do Edenu i wtedy pojawił się na ziemi w człowieku Zbawiciel świata, nazwany Synem Bożym. Jedni byli szczęśliwi, inni przerażeni, kiedy usłyszeli, że gdy odrzucą zło i życie w grzechu, to powrócą z powrotem do Królestwa Bożego. Niektórzy bowiem bali się, że utracą władzę na ziemi, że utracą swoje bogactwa, ulegali oni pokusom zła, chociaż mogli odzyskać nieśmiertelność i życie wieczne w Raju. Niektórzy cieszyli się jednak, że odzyskają nieśmiertelność, ludzie chorzy, że wyzdrowieją, cieszyli się z powrotu do Świata Bożego, bo powrót wydawał się przecież taki prosty. Jednak następnego dnia, kiedy mieli wybrać między dobrem a złem, kiedy mieli wybrać drogę Mesjasza, wskazywali na drogę złych ludzi, nie zdając sobie sprawę z tego, że ich droga prowadzi do ciemności, że prowadzi ona do cierpienia. Bo tylko Zbawiciel z Królestwa Bożego, tylko On mógł wskazać ludziom drogę jasności, ziemscy przywódcy, którzy dawno ulegli złu i pokusom ziemskim, zwodzili wszystkich na drogę zagubienia, która oddalała ludzi od Boga i od życia w Raju. Mesjasz wiedział, że ludzie są za słabi, aby odrzucić zło i życie w grzechu na ziemi, że będą podążać drogą ciemności, ale poprzez swoje zmartwychwstanie pozostawił ludziom otwartą drogę, gdy już na ziemi odrzucą zło i życie w grzechu, wtedy powrócą do Edenu, gdzie żyć będą znowu wiecznie.
