Wiersz zaczynający się linijką z Kawafisa* (wiersz klasyka)

Derek Mahon

 

Jest noc, i barbarzyńcy nie nadeszli.
Nie zawsze było tak ciężko;
Kiedy ogromny dwór migotał
Rycerstwem i plątaniną języków
Można było być kołodziejem i umrzeć szczęśliwie.

Pamiętamy owsianą mąkę i mięso jagniąt,
Dźwięki harfy, płachty paproci
Do wytarcia rąk,
Świeczki trzcin i masło,
Niesmak reumatycznego kronikarza,

Barbarzyński język i stada bydła, jak cień chmury
Wałęsające się po wilgotnych wzgórzach
Gdy wzgórza były młode,
Zarośniętych halabardników i ich groźne psy
Zachowanych w drzeworytach i na okładkach katalogów.

Teraz jest noc i barbarzyńcy nie nadeszli.
Lub jeśli nadeszli, zaczynamy dopiero dostrzegać,
Dotkliwe jak zbombardowana łazienka,
Oszalałe antropologizmy
I trędowate ironie w ich mowie

O dobieraniu dywanów, centralnym ogrzewaniu
I automatycznej zmianie biegów –
Jak zbielałe kości zająca
Albo garść wystrzelonych
Nabojów na opustoszałej strzelnicy.

tłum. Piotr Sommer



*wiersz odwołuje się do utworu Konstandinosa Kawafisa „Czekając na barbarzyńców” 

http://literatura.wywrota.pl/wiersz-klasyka/43577-konstandinos-kawafis-czekajac-na-barbarzyncow.html

 

 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
618 wyświetleń
przysłano: 10 maja 2017 (historia)

Derek Mahon


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło