Literatura

Szukając popiołów (wiersz)

Bartosz Jeglejewski

szukam siebie, swoich korzeni, tego co zostało z nas...
Szukałem popiołów
Gdzie szklane wieżowce rozpruwają obłoki
Boską wieczność artyzmu

Szukałem popiołów
Gdzie nietrzeźwy hedonista leży
Upojony paryskim błękitem

Szukałem popiołów
Gdzie igrający z kurtyzaną działacz sceny politycznej
Skazuje na śmierć kolejny sierociniec

Szukałem popiołów
A wszędzie konsumpcyjny smród
Ludzie upojeni tym samym dniem

Szukałem popiołów
I znalazłem daleko...
Na wzgórzu, gdzie wierzba płacząca
Mogiła - "Tu leży Polak".

niczego sobie– 11 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
maryska 22 sierpnia 2002, 23:05
już sie przestraszyłam że nie znajdę tego wiersza tutaj, ale na szczęscie...
to mój ulubiony jak do tej pory, porusza mnie. po prostu.
przysłano: 4 września 2000

Inne teksty autora

Ballada o złodzieju snów
Bartosz Jeglejewski
Spadanie
Bartosz Jeglejewski
Więźniowie
Bartosz Jeglejewski
Fotografie
Bartosz Jeglejewski
Erotyk
Bartosz Jeglejewski
Wielokropki
Bartosz Jeglejewski
Człowiek z gazety
Bartosz Jeglejewski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca