Krucha Istota (wiersz)

Paweł "Brodi" Rogoziński


Mam coś, co jest cenniejsze
Niż wszystko inne...
Ale czy potrafię to docenić,
Czy potrafię cieszyć się tym?
Trwonię to na lewo i prawo,
Nie dbam o to nic, a nic...
A przecież mam je tylko jedno...
Idę i niemal co dzień ocieram się
O jego Siostrę,
Ale już nie reaguję
Bo spowszedniała mi ona
Niczym mój chleb codzienny.
Czy tak właśnie być musi,
Czy tak być powinno?
Nie....
Bo Życie to krucha istota,
Którą trzeba pielęgnować
Niczym dziecko,
Bo tak jak ono
Jest piękne
I pozwala nam kochać i śnić,
Śmiać się i płakać,
Latać i pływać,
Leżeć i skakać
Po prostu
Doświadczać
Tego co w nim najlepsze
I najpiękniejsze,
Lecz wymaga też opieki.
Gdy pomyślę ilu wspaniałych ludzi
Mógłbym nie spotkać,
Na swojej drodze,
Że moja miłość
Odeszłaby wraz ze mną,
Że już nigdy nie będę
Tulił jej w swych ramionach
A moje usta będą ślepo błądzić
Na darmo szukając jej ust,
Ogarnia mnie strach
I uświadamiam sobie
Jak słaby i kruchy jestem
A wraz ze mną cały świat.
Jeden świat...
Jedno istnienie...
Jeden oddech...
To tylko Życie
Albo
Aż Życie...

Dedicated to: Magda


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
433 wyświetlenia
przysłano: 22 września 1999

Paweł Rogoziński

43 Warszawa
30 tekstów

Inne teksty autora

Mgła

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Świat

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Przebudzenie

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Zaopiekuj się mną...

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Cisza

Paweł "Brodi" Rogoziński, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło