pudrowane świty (wiersz)

Papi żyje

usypiałem z nosem w prerii
za nie świętą przyczyną
twoich kowbojskich kołysanek
chrapu chrap póki śmierć nas nie rozłączy

i dopiero wtedy na złe i dobre
nie opuszczałem cię
chrapałem serenadą
dla uczczenia każdej
słodko gorzkiej nocy

poranki pod znakiem owsianki
i pudrowanego w biegu nosa
zaostrzały i tak już cięty apetyt na życie

żyliśmy więc po cichu
jak na duże dzieci przystało




dobry 7 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Ir
Ir 19 kwietnia 2009, 22:16
Pudrowane świty i kowbojskie kołysanki dla dużych dzieci :) Ująłeś mnie.
Jarosław Jabrzemski
Jarosław Jabrzemski 19 kwietnia 2009, 22:40
słodko-gorzkiej
A tekst milutki, mimo niefortunnego złożenia zaostrzania ciętego - regionalizm taki?
Kuba Nowakowski
Kuba Nowakowski 20 kwietnia 2009, 07:40
jeżeli przyjąć, że moje biurko lub głowa są regionami, to wtedy tak
tussilago 20 kwietnia 2009, 10:48
Miło znów widzieć po przerwie. Poruszający wiersz... tak po cichu, ale mocno.
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 20 kwietnia 2009, 14:45
hmm... dziwnie, tak średnio co drugi wers przypada mi do gustu i średnio co drugi odpycha.
na pewno ciekawie brzmi "nos w prerii", bo jednocześnie to jakieś odsunięcie się na bok i wspomnienie serialu, który o ile się nie mylę związany jest z klimatami rodzinnymi (co potem wychodzi w haśle przysięgi małżeńskiej). ustawianie siebie samego w roli obserwatora.
to jest na plus tekstu, chociaż mam nieco wrażenie, że wyciągam z niego własne widzi-mi-się, a nie na nim samym.


momenty, które mnie odrzucają:
"chrapu chrap"
"nie święta przyczyna" [ogólnie z przymiotnikami "nie" razem]
"słodko gorzkiej nocy" [myślnik, jak Jarosław mówił]
owsianki-poranki
Ir
Ir 20 kwietnia 2009, 23:51
Wiesz, ja nie wracam w komentach do wiersza....a tu mi się zdarzyło...no, coś w tym jest :)) !
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 22 kwietnia 2009, 21:27
Ale co w tym jest? Chwilowy przebłysk uśmiechu, ale tak oczojebnego, że właściwie nie sposób docenić.
Kuba Nowakowski
Kuba Nowakowski 23 kwietnia 2009, 11:31
oczojebny uśmiech - nie ma jak profesjonalna recenzja
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 23 kwietnia 2009, 12:03
Profesjonalne recenzje należą się profesjonalnym wierszom.
Michał Domagalski
Michał Domagalski 23 kwietnia 2009, 23:54
Mało profesjonalnie, bo amatorem jestem. :)

Wiersz mi ten strasznie obojętny, a to ponoć gorsze od nienawiści - tak mówią.
estel
estel 24 kwietnia 2009, 09:39
Mam wrażenie, że ten wiersz przez wszystkie wersy tak naprawdę kręci się wokół jednego wersu - któregoś z tych ze środka. I tego jest stanowczo za dużo.
tussilago 24 kwietnia 2009, 12:55
Hmm, zdziwiona jestem...
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 24 kwietnia 2009, 16:56
mnie też dziwi - że odpadł.
tussilago 24 kwietnia 2009, 17:10
Więc właśnie. Przykro mi. Dla mnie tu wiele emocji po męsku przytłumionych. A rzadko takie wiersze czytam. Takie, co gdzieś głęboko poruszą i nie dają spokoju.
Latte
Latte 24 kwietnia 2009, 19:06
Niepojęte... najlepiej puszczać dzieciaki... ehhh
519 wyświetleń
przysłano: 19 kwietnia 2009 (historia)
Kuba Nowakowski

Kuba Nowakowski premium

39 Szczecin
249 tekstów 3 prace 1803 komentarze
product manager straconego czasu
Zasłużeni dla serwisu

Inne teksty autora

po wołanie

Kuba Nowakowski, wiersz

ciemno

Kuba Nowakowski, wiersz

akeda 2018

Kuba Nowakowski, wiersz

ekstradycja stacha palucha

Kuba Nowakowski, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło