Sonet II (wiersz)

天使

 Biała kartka pełna mych wspomnień i marzeń
Puste wciąż w środku bez mowy, przekazu,
Tamtych ciężkich dni niepotrzebnych wydarzeń
Kiedy byłem jedyną częścią rozkazu.

Jedno słowo człowieka bez uczuć, celu
Dla którego życie nie było zabawą
Spowodowało rozpacz u ludzi wielu
Dotkniętych jednego umysłu obławą.

Mgła i zapach z cmentarnego grobowca
Uniosły się siejąc tylko strach i zamęt
Niosąc za sobą ludzkie myśli i lament.

W krzykach ludzkich słychać modlitwę wdowca,
Która nie ustaje jest dobra i szczera
Pyta się w niej o jedno: co to za era?


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
441 wyświetleń
przysłano: 24 lipca 2009 (historia)
天使

天使

31 Bieszczady
1 artykuł 1 tekst


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło