Jesienna nostalgia (wiersz)

JAN KICZOR



Zjesienniłem się cały, powłoka i szkielet,
Wspomnienie letniej jawy czas już gdzieś zasuszył,
Czuje się jak niechciane pod parkanem ziele,
Z przebarwieniem na ciele, z pożółkłością duszy.

Osnułem się w chmur własnych szaroburą togę,
Zimny jestem i mokry jak deszczowy płaczek,
Jakiś dzwon dudni we mnie na strach czy też trwogę,
Patrzę w to czego nie ma i wiem - nie zobaczę..

W parku wiatr się dziś pastwi nad zerwanym liściem,
Lepkim, ciężkim, leniwym od chłodnej wilgoci,
Cóż, że mógłby zatańczyć czerwono-złociście,
Brak mu przecież promienia co mógłby go złocić.

Jak ten liść się dziś czuję rdzawy i ponury,
Nieprzyjazne mam światu spojrzenie pochmurne,
Choć może tli się we mnie, w cząstkach poniektórych,
Chęć, by sobie choć noce - rozbawić nokturnem.

 


wyśmienity– 9 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Rita 26 września 2009, 22:28
Przepiękny...
Kasia     Czyżewska
Kasia Czyżewska 26 września 2009, 22:56
Cóż "że", nie wiem, jak to złociście/złocić. tyle z formy. z treści nie wiem, jak rozbawianie nokturnem. ja przy nokturnach jestem raczej w ciemnościach. przeczytałam po raz pierwszy zabarwić (jakkolwiek ciemno to i barwnie) i tak sobie pewnie w głowie zostawię.
Kliner Ka.
Kliner Ka. 27 września 2009, 04:00
choć może tli się we mnie w cząstkach poniektórych. klasyka.
Jan Stanisław KICZOR
Jan Stanisław KICZOR 27 września 2009, 16:36
Kasiu. Sądzę, że ciemność nie przeszkadza rozbawieniu, nokturnem właśnie, bo na te porę
stworzony on jest.. A jak nastrój podły, jesienny, to i do rozbawienia się, choć iluzorycznego,
nokturn dobry (szczególnie jak innych pomysłów brak).

Strasznie dziękuję za czytanie, komentarze i oceny.
Kasia     Czyżewska
Kasia Czyżewska 28 września 2009, 14:43
obiecuję poszukać jaśniejszych nokturnów. podpowiedź mile widziana. proszę poprawić "że" przy cóż.
Justyna D. Barańska
Justyna D. Barańska 29 września 2009, 09:01
"Jak ten liść się dziś czuję rdzawy i ponury" - a ja się tak nie czuję, czytając ten wiersz, bo to dojrzałe już pisanie. Kliner stwierdził, że klasyka i pod tym się podpisuję.
706 wyświetleń
przysłano: 26 września 2009 (historia)
Jan Stanisław KICZOR

Jan Stanisław KICZOR

73 WARSZAWA
2 artykuły 43 teksty 87 komentarzy

Inne teksty autora

Nic jeszcze nie jest stracone

Jan Stanisław KICZOR, wiersz

Nie śpi spokojnie duch przeklęty

Jan Stanisław KICZOR, wiersz

Sonet do nieba

Jan Stanisław KICZOR, wiersz

Dzień, jak inne

Jan Stanisław KICZOR, wiersz

Terra, ubi leones

Jan Stanisław KICZOR, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło