To nie takt mała (nierówność mam pod sufitem) (wiersz)

Arkadiusz R. Skowron

Autor wie, że tak naprawdę jedynie motto jest warte zachodu, choć pisał o wschodzie słońca. Przy tym związek tekstu z

 

*

"kogut wyciska siódme poty'
('Rita- "Bezsenna między domami')

 

 

 


tu całkiem obok i w pobliżu
gdy popielnica zbladła dymem
gdy mi i zsiniał palec i zżókł
klnę kadzę modlę i zaginam                                                

 

gdy popielnica zbladła dymem
widzę już tylko zgrany motyw
klnę kadzę modlę i zaginam
i ślinię sobie
siódme poty

 

Tonie takt

                                           mała nie-tak

To nie takt
mała nie-tak

 

widzę już tylko zgrany motyw
kur wali po łbie archaizmem
i ślinię sobie siódme poty
a bardzo chciałbym prawd (go)liznąć

 


kur-wa-li-po-łbie archaizmem
jakbym lodówką był
słownych szronów
a bardzo chciałbym prawd (go)liznąć
wisi mi (ozór) ( bo-żedopomóż)

 

Tonie takt

                                           mała nie-tak

 

To nietakt
mała
nie
tak

 

jakbym lodówką był słownych szronów
tu całkiem obok i w pobliżu
gdy mi i zsiniał palec i zżókł
zwisiał się ozór ( bo-że-dom-pom-ru-ż)
 

To nie takt mała nie
tak
Tonie takt

                                           mała nie-tak


dobry+ 5 głosów
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Voyteq Hieronymus de Borkovsky
Poezję należy, przede wszystkim, czytać... W słuchaniu jej ucieka wiele rzeczy, a przybywa innych... Tutaj jednak, jęsli chodzi o Twój wiersz, nalezy go słuchać... Gotowa symultaniczna partytura... W właśnie, podkreślam, z symultanicznym rozpisaniem... Słyszę to...
Oliwia 21 marca 2012, 10:37
Pan ma niewątpliwie wyjątkowo wyćwiczony słuch poetycki. Potrafi pan w zupełnie naturalny sposób grać powtórzeniami i brzmieniem.
Tylko niestety znów mam problem. Przeczytałam ten tekst przed wyjściem z psem (ok. godzinę temu), a teraz musiałam wrócić, bo za nic nie mogłam sobie przypomnieć, o czym to było.
Nazwałabym to... chwilowym oczarowaniem czytelnika/słuchacza.
Na wieczorek autorski dobre, jako prezent (dedykowany wiersz) dobre, ale co poza tym?

Poza wszystkim: zawsze myślałam, że poezję trzeba czytać głośno. Wtedy ma się pełny obraz. Albo przynajmniej mnie tak się zdaje.

Udanego dnia.
ARS TO od tyłu sra
ARS TO od tyłu sra 21 marca 2012, 12:09
Jako zabawa? Jasne, Jasne. tu nie ma dyskusji w temacie. Treść;-) Przemilczę, nie przez tajemnicę, bo ... sorry..

dziękuję. Tu jest mały "problem" z moim wariatem w mózgu. pod sufitem.
Jasne, że na głos... Jasne że ono ma wpływ... Zakładając, że jakoś mi się udaje dobrze czytać na głos, to kąt padania i odbicia i ;-) do ucha wpada i ... potem ciągiem myśli można przewidzieć reakcje, nawet sobie psychologizując. To jest jaki wiersz, hm, jakby poza wierszem, ten który się wywołuje i w głowie i w relacji pomiędzy słuchaczem i czytaczem.
To analogiczne do zaburzeń logiki i znaczeń, czy zespołu znaczeń po prostu... Itd. Raz jest lekko, raz ... nie... Raz tylko pitu-pitu, w innym wypadku... ryzyko wypadku czytelniika...
Bo niczym innym nie było w zaraniu ot pitu pitu, jak muzyczka w radiu, gdzie reakcja podobna jak Pani reakcja. Zmieniam stację i nie pamiętam. I raczej nie przewiduję z powyższego ;-) epokowego utworu, który wstrząśńie... czymś więcej niż tytułowymi okolicznościami sufitu ...

Nie, no akurat, powyżej jest pitu pitu. W sumie "kombinuje się tutaj muzyka". A że zapomniane?
Rzeczywiście uważam to jedynie jako wypełniacz, jakby poza wynikająca spoza, "moim zdaniem, cudownego motta". Wypełniacz, gdy idziemy w 'strategię książki kombinowanej w całosć", jak przerwa na reklamę, albo lekka, mająca na celu ulżyć, gra/igraszka/igra. By czytacz odpoczął, mózgiem/wzrokiem. Samodzielnie nie gra dla mnie tutaj jakąś ukrytą, arcyważną, poza stereotypem ... jak na dłoni (nie będę się dobijał;-P), treścią, ponadczasowości daruję, chyba, że potraktowana będzie jako wypowiedziana z przymrużeniem oka...i psyt... Również udanego dnia. Obojgu komentującym.
Mnie zupełnie wystarcza motto i sam wiersz cytowanej autorki.
ARS TO od tyłu sra
ARS TO od tyłu sra 21 marca 2012, 13:02
inna rzecz, i tu zawsze mam problem, gdy prezentuję, może nie tak lekkie, jak powyższy, ale te tak zwane kalibry (powyżej, mimo rozmiaru, jest jeno koliberek. koliB'AREk, z nieukrywaną świadomością barokowych praźródeł. Ot utwór, otworek raczej do kolibania się, kolebania, mniej bania, bo i głowa, czytaj: "bania", niespecjalnie ma tu czego się doszukiwać. Tak, o, słyszenie, niech i, jeśłi tu samonasuwająca się melodyjka będzie lekka, to i taniec, kolebanie się nastanie). Problem, już wyrażony, także tu, wcześniej na wywrocie pod innymi tekstami. Problem natury prezentacyjnej. Czy prezentacja, tu w odniesieniu do powyższego muzyka, która sie sugeruje, nie zaburzy, nie zaciemni... itd odbioru, czy -jakiegoś jednak, może nie za-głebokiego-przekazu. Tu mam w zaraniu, w zamiarze , u źródła lekkość, niech i stosowną do wieku mojego i peela i tego trzeciego okaz(zu) we mnie, nas wymienionych, oraz pozy, czyli zaniżanie głosu na cztery chrypki. Jest muzyka, tak zwana rybka, tyle ze... ale to już mój problem, możliwe że sobie pójdą swoją drogą. Jak to w życiu bywa.
a poza tym... ? No, jakoś trzeba nudną grę na pantum, łamanym jednak zakamuflować. Choćby nietaktownie;-)
ARS TO od tyłu sra
ARS TO od tyłu sra 21 marca 2012, 13:14
"Tylko niestety znów mam problem. Przeczytałam ten tekst przed wyjściem z psem (ok. godzinę temu), a teraz musiałam wrócić, bo za nic nie mogłam sobie przypomnieć, o czym to było. "
No, tak i odkryła pani moją nieskomplikowaną metodę manipulacji, że nie powiem, prostacką (tak często uważam!). Ot, musi wrócić. jasne. "na częściej" małe prawdopodobieństwo. Przecież, nie czarujmy się, melodyjki melodyjkami (słuch), ale są istotniejsze rzeczy.
i powtórzę. Dla mnie rzeczywiście ma znaczenie, jedynie, urok motta wyżej...wspomnianego...
Oliwia 21 marca 2012, 14:52
Jak (rekordowo) długo potrafi pan wytrzymać bez gadania... dogadywania... dopowiadania?

Przepraszam, lekka złośliwość. Już się poprawiam, powstrzymuję. Podtrzymuję problem. Bo muzyka, bo musi wrócić, no jasne. Wszystko to świeci jasno jak słoneczko, kiedy kur wyciska z siebie siódme pory na pobudkę. Wszystko rozumiem. Ale niech pan weźmie pod uwagę taką sytuację:

Jest pana wieczorek autorski. Czyta pan wiersz (ten czy jakikolwiek inny w podobnym tonie). Uprzedzając odpowiedź, że pan by takiego nie wybrał: było losowanie albo publiczność prosiła. W każdym razie czyta pan. Muzycznie albo nawet i z muzyką, powiedzmy, prawdziwą. Słucham pilnie. Na koniec pewnie nawet oklaskuję Autora. Włączam się do dyskusji, która następuje... Potem jakieś pitu-pitu jak to zwykle na tego typu imprezach... Spotkanie się kończy, wracam do domu. Partnerka mnie pyta: ''o czym ten Skowron mówił''? I co? I nie pamiętam. Nie wrócę, bo pan wyjechał, nie mam książki, nie nagrałam filmiku.

Naprawdę rozumiem albo sobie to tak tylko odbieram, że pan łączy proste jak strzała sytuacje z możliwościami wygiętego w łuk języka, czasem puszczonego wolno jak zerwana cięciwa. Domyślam się, że do stworzenia takich tekstów potrzeba dużo talentu i jeszcze więcej doświadczenia. Naprawdę to wszystko jest dla mnie co najmniej oczywiste.

Tylko w efekcie... niewiele z tego wynika. I niby ''z trzeciej strony'' pan sam przyznaje, że ''to jeno koliberek''. Tylko w takim razie po co się rozdrabniać? Po co marnować energię? Tu oczywiście też mogę sama sobie odpowiedź: z tego samego powodu, z którego powstały moje próby z pantum. Dla kaprysu, z chęci rozpisania, napisania o jakiejś tam sytuacji czy choćby wykorzystania frazy, która akurat przywędrowała z bezludnej wyspy.
I oczywiście mogę zapytać i znów odpowiedzieć, po co publikować: bo tak. I to oczywiście wystarczy. Tyle że... przecież powinno się równać do lepszych, dążyć do samorozwoju, a nie pozostawać na poziomie, który już się w całości opanowało. Może to śmiesznie zabrzmi, ale pisarz powinien być jak dziki zwierz: jeśli zostanie długo na jednym terenie, prędzej czy później jedzenie (zwierzyna łowna) się skończy. Pożre wszystko. Co wtedy? Umrze z głodu. A może powinien wcześniej pomyśleć o poszerzaniu horyzontów?

Przeczuwam że i pan zapuści się na inne tereny, a tam... pokaże czytelnikowi coś więcej prócz ''prostackiej manipulacji'', prostej melodii i anegdot zamkniętych w podobnie brzmiące słowa.

Oczywiście może mi pan odpowiedzieć: mnie tu dobrze! I w porządku, bo czemu nie, ale pozostanę z przekonaniem, że nawet najbardziej chwytliwa melodia serwowana X razy staje się albo nudna albo wręcz irytująca.


Tak zupełnie na koniec: gra na pantum jest nudna? Proszę mnie tu nie zniechęcać!Dopiero co się (wczoraj) do tej gierki przekonałam, a pan już podkopuje moje wielkie postanowienie (nie przeczę, że wcześniej podparte powyższym tekstem).
ARS TO od tyłu sra
ARS TO od tyłu sra 21 marca 2012, 15:06
dopsz, nie będę;-) przy tym, proszę się nie martwić, jest odróżnienie między ksiązką a prezentacją, spektaklem arkorskim... Przy tym proszę mi wierzyć, lub nie. Właśnie wyrażone (sic!), czy dostrzeżone (sic!)uwagi, wątpliwości to po prostu żerowisko do mojej przekory... ba, do wyprawy na kolejne łowy, nie tylko słów (ale tutaj zahaczamy już o Napoleona, nie tylko pojmowanego, jako poza z domu wariatów, a po prostu, wiadomo... stratega i geniusza. Sorry, za dużo Łysiaka pod poduszką;-) i praktyka z zasadniczej służby wojskowej, w pełnym ... wymiarze;-) Pozdrawiam... obiecuję, sobie (dotrzymując) i Pani i consortesom... tegoż, odwzajemniając jednocześnie...rozwijania nie zaKÓŃczyć. Chyba że wątek tutejszy, z moim udziałem, mamy na myśli. Wtedy sic!;-)
Oliwia 21 marca 2012, 17:28
I z panem tak zawsze... a przynajmniej od dwóch (trzech?) dni. Dobrze pan wie, że cały mój wywód oparłam na uproszczeniu i naprawdę potrafię odróżnić prezentację od przeczytania. Wierzę, że rozumie pan czemu to uproszczenie miało służyć. Musiałabym wątpić w pańską inteligencję, zakładając, że nie wie pan, co miałam na myśli. Nie wątpię, bo gdyby tak było... nie byłoby mnie tutaj.
ARS TO od tyłu sra
ARS TO od tyłu sra 21 marca 2012, 17:42
przepraszam i proszę o wybaczenie ... po prostu;-) z uśmiechem ... po prostu;-) jak ten georgeeliot2.blox.pl/resource/14city.jpg Marca Ch. ...obraz, który po prostu uwielbiam .niech to będzie, rodzaj odkupienia win za pomocą cudzych barw. uszanowanie;-)
Rita 21 marca 2012, 20:16
Obraz jest piękny...(płynęli górą półsenni nad ranem - pan za plecami pani plecami przed panem).

Pozdrawiam.
ARS TO od tyłu sra
ARS TO od tyłu sra 21 marca 2012, 20:18
również Rito;-)
Marzena P.S.
Marzena P.S. 21 marca 2012, 21:50
Odkrywanie Twojej lirycznej strony, to przyjemność!
Bożena B
Bożena B 28 marca 2012, 21:14
Ja to po lekturze Twoich tekstów powiem tylko jedno, chętnie posłuchałabym jak je czytasz/recytujesz. Na żywo. Choć na tę chwilę i nagranie by mnie zadowoliło ;)

Superowe są. Z tyloma podtekstami, przekazem, również podprogowym (a przynajmniej mi się czasem na takie fale umysł nastawia i być może odbieram to, czego tak naprawdę nie ma, ale że to bardzo przyjemne jest, więc chętnie się poddaję ;)

Masz bardzo dużo do powiedzenia i potrafisz to naprawdę fajnie podać. Prowadzisz czytelnika jakbyś (o)czarować był w stanie każdego i w każdym momencie :) Dlatego ciekawa jestem, czy takie samo wrażenie byłoby podczas słuchania Cię.

Pozdrowienia
1 067 wyświetleń
przysłano: 21 marca 2012 (historia)
ARS TO od tyłu sra

ARS TO od tyłu sra

17 Czeladź
162 teksty 1371 komentarzy
...zwierszoklecony bard chmurnoryjny... Grał na ulicy przez parę lat, ostentacyjnie informując: "Gram tylko swoje utwory, bo nie uznaje kradzieży cudzej twórczości". Pracował, nie pracował i ... pracuje. Pił dużo, nie pije. Pali jak smok. Kocha jak …

Inne teksty autora

jak motyl byłem na śmierć?

ARS TO od tyłu sra, wiersz

*** (mówisz nie ma Boga i dobrze)

ARS TO od tyłu sra, wiersz

ozornie rzecz biorąc szyi za często

Arkadiusz R. Skowron, wiersz

tu tam i siam igraszka z wiatrem o kształt

Arkadiusz R. Skowron, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło