Literatura

zatrata (wiersz)

Jacek JacoM Michalski

odwrócić czas na mgnienie

pobiec jeszcze dzikim lasem

bez ubierania światła

i przestrzeni w wiarę

szpetnie zakląć zaklęcia

 

przyjdą prości nomadzi

albo nawiedzeni pielgrzymi

uduszą wszystko miłością

gdy na pustyniach zabraknie

piasku do betonowych murów

 

spłoną drewniane świątynie

łzy z popiołem użyźnią nów

wzrastając cieniem tańca

bezimiennych rytuałów

budzących bezsenność


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 6 lutego 2017 (historia)

Inne teksty autora

radio na podłodze
Jacek JacoM Michalski
aktywista
Jacek JacoM Michalski
tamburyn na płocie
Jacek JacoM Michalski
odwroty
Jacek JacoM Michalski
katownia
Jacek JacoM Michalski
nowy k rok
Jacek JacoM Michalski
brudna flaga
Jacek JacoM Michalski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca