Literatura

Dla "przyjaciół"... (wiersz)

Jacek Bułat

Znowu toniesz niczym jacht w sztormowym wietrze
I schowane już wokoło transparenty 
Z każdą chwilą bardziej cuchnie ci powietrze
Odrzuciles wszystkie dawne sentymenty

Znowu toniesz, tłum co wczoraj wiwatowal 
Z napisami nad glowami"pomozemy"
Gdzieś się rozwiał, gdzieś po cichu już się schowal
Znów już tylko twoje własne to problemy

Znowu toniesz chociaz chciałeś bez tchnienia
Na powierzchni się utrzymac,goniac sny
W toń wciągnięty bez jednego zajaknienia
Ale powiedz-czy to ciągle jeszcze ty?

Znowu toniesz chociaż pływasz nienajgorzej
Słona woda ci rozsadza płuc twych wnetrze
I ten tłum co jeszcze wczoraj wiwatowal
Cuchnie ci jak całe to powietrze...

Krakow/03.02.2017.

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 10 lutego 2019 (historia)

Inne teksty autora

Koniec.
Jacek Bułat
Nasz czas.
Jacek Bułat
Toniemy w milczeniu.
Jacek Bułat
Bezimienny.
Jacek Bułat
Kolejka do kata.
Jacek Bułat
Ikar
Jacek Bułat

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca