Literatura

deja vu (wiersz)

Sumer

nagle przypomina

sobie siebie

ale nie chce tylko wspominać

wypominać potem sobie

że nie szukało

własnego drzewa myśli

wraca więc do

zapisanej w kosmosie epoki

z poprzednią czasoprzestrzenią

na podsumowanie

a tam znowu

pamiętliwe ono

które tu było

a potem czyli przedtem

to samo lecz uboższe

o nadchodzącą

niczym najazd Hunów

przyszłość

a tak w ogóle

musiało być

jakoś tam nadrealnie

skoro zarzuca jak sieć refleksję

na to zdarzenie

ale gdzie odpowiedź na

wrażenie wrażenia wrażenia?

może wcześniej tylko

brecha w nieskończoność?

i w końcu zawracając 

bezpamiętnie

dochodzi do swojej

nieobecności


dobry 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 3 czerwca 2019 (historia)

Inne teksty autora

więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca