Literatura

wiersz oddychający sobą (P) (wiersz)

Grzesiek z nick-ąd

Małe miasteczko, kilka szarych ulic...

Pan w niedopiętej na później koszuli

próbuje zrozumieć wszechświat

aby świat przytulić.


Domek drewniany, kilka starych krzeseł...

Pani przy winie, a przy pani piesek

rysuje ogonem plany

na najdłuższą jesień.


Późno już,wrzesień. Udało się przespać.

W kieliszku z winem zacumował wszechświat

i wcisnął coś światu w kieszeń.

Może to poezja?


 

 


wyśmienity 3 głosy
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Konrad Koper 7 lipca 2019, 20:23
Filozoficzny…
Jacek JacoM Michalski
Jacek JacoM Michalski 12 lipca 2019, 10:51
zajebisty wiersz :-)
przysłano: 7 lipca 2019 (historia)

Inne teksty autora

piosenka na raty
Grzesiek z nick-ąd
wiersz z popielnika
Grzesiek z nick-ąd
nie wierz w nie wiersze
Grzesiek z nick-ąd
piosenka niedokończona
Grzesiek z nick-ąd
wiersz na okoliczność
Grzesiek z nick-ąd
makatka wypłoszona
Grzesiek z nick-ąd
Poupadani
Grzesiek z nick-ąd
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca