Literatura

Passacaglia „ Händel/ Halvorsen (wiersz)

dafne

 

 

 

 

 

 


 


przez park biegnie chłopiec,  przeskakuje 
kałuże - monety rzucone w aleję wprost z nieba

orzełek, reszka, orzełek, reszka
- byle uciec od lekcji z mistrzynią 


Passacaglia 


z okna, 
słońce przepływa przez loki kobiety, 
skóra tężeje na szyi młodzieńca, 
nad klawiszami  mięknie muzyka 

ścieląc w oddechach niezapisane pauzy 


Passacaglia

 


przeszklone muzeum kusi wystawą 

„ kobiety Picassa” 

 

na skrzyżowaniu, 

w smarcie, upchane jak korki do szampana

dwie kobiety 

z wiolonczelą, altówką, pulpitami 

i torbą nut

 

 

 

Passacaglia 


 

dom seniora 


wysoki sufit auli, ściany przeszklone 
wilgotnym wzrokiem staruszków, 

bezzębny czas żuje wzruszenia pod kocami 
gdy od fortepianu,

muzyka płynie jak wstążka.

 

nagle,

chorzy wstają chwytając ją w ręce 
liście grabów za szybą, zaczynają tańczyć wraz z nimi

 

później w ciszy, 
zamiast wstążki,

 

mają w dłoniach wenflony

 

https://youtu.be/ApCL2GomTD4?si=EyLD7ElV3CS_vKsA

 

 

 

 

przeszklona galeria kusi wystawą 

„ kobiety Picassa” 

 

na skrzyżowaniu, 

w smarcie, upchane jak korki do szampana

dwie kobiety 

z wiolonczelą, altówką, dwoma pulpitami 

i torbą nut


przysłano: 27 listopada 2023 (historia)

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca