Zaduszki

myśli i czyny

i świateł deszcz

wśród grobów

burza zrywa liście

powtarzające się głosy i kolor oczu

i włosów odcień ten sam

aż po dźwięk łamanych gałęzi

aż zostanie promień słońca

na kamieniu przy alei

którą nikt już nie podąża