spieszmy się kochać

Dawid Motyka

spieszmy się kochać ludzi

są dla nas jak na wyciągnięcie ręki

każdy z nich niech się w życiu nie trudzi

przez wspólne dobro

nie będziemy mieć w życiu razem udręki


spieszmy się kochać ludzi

dziś są a jutro ich nie ma

dla nich się świat zawsze budzi

pielęgnować wzajemnie się trzeba


spieszmy się kochać ludzi otwarcie

ziarno owocne im zasadzimy

wszystko co tworzy się oczyma zwarcie

napełniajmy w tym świecie co go umilimy


bo światło się rodzi z marzenia

o nowym lepszym pokłosie

z przyjaciółmi nie ma błądzenia

wszystko się mieści w naszym

tym czułym głosie


spieszmy się kochać ludzi możliwie

bo świat bez nich byłby samotny

wierzmy, że razem możemy mieć wszystko sprawiedliwie

najważniejsze żeby nikt nie chodził głodny


śpieszmy się kochać by nam wiele zostało

tak dużo pogodnych i szczęśliwych chwil

aby serce nam ciągle promieniało

niech nas nie dzieli kilometr ani żaden mil

Dawid Motyka
Dawid Motyka
Wiersz · 27 lutego 2026
anonim