Byleby spokój

Jeszcze zaszumią dęby,

Serce położę na dłoni,

Spełnię każde marzenie,

Które w snach mnie goni.

Jeszcze zatańczę na morzu,

Pocałuję cię czule,

Zrobię naszyjnik z muszli,

Pyszny obiad na stole.

Zasadzę kwiaty w ogrodzie,

W pięknym domu nad wodą,

Zaśpiewam kołysanki,

Zakupię filiżanki.

Dogonię wszystkich prezesów,

Na stołku większym czy mniejszym,

Zrobię, co trzeba po prostu,

By świat uczynić lepszym

Naiwnie w trudnych warunkach,

Nie chcę stracić tej iskry,

Co ciągle pchała mnie naprzód –

Jeszcze zobaczą wszyscy.

Motylem będę brunatnym,

Tańczącym w niebieskiej chmurze,

Lecz ciągle żywym, nie martwym,

W swojej naturze.

Byleby spokój był wokół,

Trochę zdrowia do pierwszego,

Nie chcę zejść z tego tropu,

Za daleko, kolego.

Za dużo bitew już za mną,

I kawał świata w podróży,

Za dużo straciłam czasu

Na to, co mi nie służy.

Teraz zakwitnę mocniej,

Potrzebuję siebie wyłącznie,

Jestem jak mustang,

Albo jak dziecko w kołdrze.

Nieważne ile sprzeczności,

Póki mam wiarę w sercu,

Wszystko się pięknie ułoży

i będzie na swoim miejscu.