Mona Lisa (wiersz klasyka)

Jonasz Kofta

Ona jest inna i spokojna

Niezły malował ją remiecha

Siedzi ta dama w złotych ramach

I jakoś dziwnie się uśmiecha

 

Bo kto ma dzisiaj czas

Uśmiechać się jak Mona Lisa

Bo kto ma dzisiaj czas

Tak się śmiać

Śmiać się należy

Gębą do widza

I żeby było znać

 

Nudna jest baba, mówiąc szczerze

Siedzi, uśmiecha się Gioconda

Jakoś to robi, że to bierze

I wcale na to nie wygląda

 

Spróbuj, dziewczyno, zdziałać coś

Z takim wesołym czymś na twarzy

Możesz się śmiać bez przerwy rok

I tak cię nikt nie zauważy

 

Bo kto ma dzisiaj czas

Patrzeć na uśmiech Mony Lisy

Bo kto ma dzisiaj czas

Tak się śmiać

Śmiać się należy

Gębą do widza

I pieniądze za to brać


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Arian
Arian 13 kwietnia 2019, 00:43
ramota
6 173 wyświetlenia
przysłano: 5 marca 2010

Jonasz Kofta

Inne teksty autora

Co to jest miłość

Jonasz Kofta, wiersz klasyka

Trzeba marzyć

Jonasz Kofta, wiersz klasyka

Ździebełko-Ciepełko

Jonasz Kofta, wiersz klasyka

Czułość

Jonasz Kofta, wiersz klasyka

Podróżą każda miłość jest

Jonasz Kofta, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło