Literatura

przemyślenia o wieczności (inny tekst)

Paweł Lang alias LEPiK

zobojętniałe uczucia, kiedyś rysowały we mnie człowieka

kierowały wzrok z głowy na głowę

szukając bratniej duszy

zobojętniałe ruchy zakreślały kręgi - tęcze wiosny

głębiej serca chowając

jeszcze głębiej mnie

chronić

kolorowe lampki choinkowe dokoła monitora - mają pomóc biegnąć. biegnąć dalej i dalej. i nie ważne czy ktoś będzie ze mną, czy nie. czy będzie zimno - jeśli tak to zmarznę. grzeniec galicyjski wypełni mą duszę ciepłem gazowego palnika. będę pseudoszczęśliwą marionetką i powiem "mektub" zwieszając głowę nad moim obrazem.

kilka zwyrodniałych dusz przypomni sobie o mnie. poprosi o fajki odpowiem tak samo jak zawsze:

- nie mam, nie palę.

i będą prosić nie tylko o fajki, i udzielę im nie tylko tej jednej wzorcowej odpowiedzi. napiszę kilka ostrych słów - w imieniu historii, której mnie uczono kilka lat temu. opowiem, o naszych przodkach - byś pamiętał jak żyć. i umartwiać się dokładnie tak samo jak 40mln. żywych tylko ciałem (choć nie do końca) polaków.

będę biegł. podeptam wrażliwych butami ze skóry. podeptam silnych - stłamszę ich dusze. by osiągnąć swój cel. swoje pragnienie. trochę ciepła grzańca galicyjskiego i spokojny pokój z widokiem na giewont. obraz tego niemego rycerza przywoła łzy na chwilę. da tą sekundę zapomnienia, której niektórzy szukają w kobiecie. da mi wiarę w coś stałego. w coś czego nie znajdę wśród ludzi. będzie przy mnie tam zawsze. ze stalowym krzyżem na ustach - on strzeże jego przysięgi milczenia.

i sprowokuję rycerza. i przestanie spać dla mnie. wstanie. uniesie dłoń. byś uwierzył w niemożliwe. w kilka chwil radosnych bez szaleństwa. bez bohaterstwa. takich kilka normalnych dni.

i zatrzymam się dopiero tam. na chwilę. potem pobiegnę na to jedno w swoim życiu spotkanie. na tą jedną jedyną chwilę. tą dla której żyjemy. i powiem mu:

- witaj.

on mi nie odpowie, nigdy nie odpowiadał to dlaczego miałby właśnie wtedy coś gadać? i powiem mu:

- chciałem być dobrym człowiekiem, ale nie dałeś mi szansy kochać całym sercem. chciałem pomagać, a oni nie chcieli pomocy. więc biegłem. co dnia dalej i dalej. biegłem na spotkanie z tobą. a ty nie chcesz mnie teraz rozgrzeszyć. wiem nie zasłużyłem.

i nic wiecej nie zdążę powiedzieć.

pójdę do ziemi. tam jest przynajmniej spokojnie. bo jak wszsycy idą do nieba to tam na pewno niezły tłok i ciasno. w ciepłych spokojnych płomieniach palących sumienie i umysł duszy. wypocznę przez wieczność. i może dopiero to mnie wyleczy. z obsesji do boga cichego w trójcy jedynego, który wołał kiedyś do ludzi - bracia.

a potem. gdy skończy się wieczność. i przyjdzie chaos - ten z którego powstał on. i powstanie on znowu. narodzę po raz drugi. i będę sobą. i znowu pobiegnę mu na spotkanie.

wieczne koło bezsensu. tak to będzie.


niczego sobie 7 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 13 listopada 2000

Inne teksty autora

*** (wybrałem ciebie)
Paweł Lang alias LEPiK
w zasięgu podprzestrzeni
Paweł Lang alias LEPiK
die poetik Gruppen
Paweł Lang alias LEPiK
* * * ( Jesteś...)
Paweł Lang alias LEPiK
* * * (chcę ciebie ...)
Paweł Lang alias LEPiK
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca