Wolnosc umyslu (inny tekst)

vompierz

nie bawcie sie mna...

Moj duch widzi prawde. Bluzniercze spojrzenia bliznich napawa mnie zalem.

Widze cie...widze twa watla postac zaspokajajaca swe zwierzece potrzeby.

Nie swiadomy niczego zaglebiasz sie w swiat innych...nie twoj. Uciekasz

od prawdy, nienawidzisz mnie tak jak matke, ktora cie poczela. Twe wietrzne

slowa mnie nie bola, jedynie twych bliskich.Pragne cie dotknac...jednak

odrzucasz ma dlon...wiedzac ze odrzucasz zycie.

Rozdzielono mnie ze soba, bym zapomnial kim jestem. Falszywi bogowie nosili

mnie na swych dloniach i zaslaniali oczy. Zlozyli mnie do loza glupot

bym byl ich. Gdy mara przyslonila falsz slyszalem swoj glos. Splatalem

jezyki i umysly...splatalem dusze. Obudzilem sie wsrod wilkow, w domu mych

przodkow. Spojrzalem na pelnie ksiezyca...

Wyszedlem na lowy...sponiewierany mysliwy. Wrocilem ze zdobycza i zyciodajna

krwia. Owa krew zdobila me usta, bym czul sie wielki. Wielki, maly nikt...

Ofiara z niewinnego istnienia dodala mi sil do spelniania swej roli. Porzerajac

poszczegolne organy upajam sie moca wygasajacego zycia, wiedzac ze to moj koniec.

Powracam.

Znow me stopy kalaja piekna matke wszech istot. Brak mozliwosci wzniesienia

sie ponad innych czyni mnie znow wilkiem, wsrod hien. Smierdzace zwierza

rozrywaja me legowisko, tylko poto by zaspokoic dziki glod. Ucieklem.

Blakajac sie po bezkresnych tworach ludzkiego schylku, miedzy asfaltowymi

ulicami spostrzeglem male zielone cos...

Pachnialo anielskim oddechem, powiewem bialych skrzydel. Tak, znalazlem!

Splatany nicia Arachne, zwiazany bez szansy na wolnosc ujzalem zbawienie.

Szarym, olowianym klem odgryzlem zielone zjawisko, posowalo sie dalej.

Juz jest w calosci moje! Nikt mi tego nie odbierze to Ja zostalem wybrany!

Wulkan goryczy eksplodowal we mnie. Naprzemiennie bol i milosc rozdzieraly

mi trzewia.Swiatlo sie oddala, jestem w czerni. Dziwna ludzka postac

z pozolklymi zebami kaze mi wymiotowac. Chce moja wlasnosc. Spojrzalem jej

w oczy. Czern, wszystko bylo czarne...czarne czarne czarne!! W jego oczach nic

nie ma, az do szalenstwa. Czern grozi mi smiercia, gladzi ma szyje czarna wlocznia.

Zamknolem oczy...i czekalem na czarny cios.

Cieplo.Jasno.Nie oddalem mojego skarbu...ale...ale gdzie teraz jestem...

Tyle tu kwiatow...o..o..tu jest duzo moich skarbow! Nie...moj skarb mam w sobie

One sa czyjes...i niech tak zostanie.Jestem w domu.


niczego sobie 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
kokaina 20 czerwca 2003, 03:30
to nie jest wolność umysłu tylko niewola w cierpieniu....obudź się czlowieku i zacznij w końcu rozumiec ból swojego drogocennego istnienia,a nie pisz teksty o smierci,bo to juz przezytek...pamiętaj cieszymy się,ze zyjemy...
522 wyświetlenia
przysłano: 12 kwietnia 2000

vompierz

37
2 artykuły 7 tekstów
gupek:)

Inne teksty autora

Kolejna zmarnowana kartka

vompierz, wiersz

Matko ma

vompierz, wiersz

Wybaczcie

vompierz, wiersz

Kolejny dzień

vompierz, wiersz

The last one

vompierz, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło