Mamo... (miniatura)

difficulty

Całkowita fikcja

[Przy biurku siedzi zapłakana dziewczyna, mówi i za chwilę przelewa to na papier]

Droga Mamo...
      Znowu to zrobił. Po raz kolejny mnie pobił. Ciebie tez bił, pamiętasz? Bił tak mocno, że byłaś cała zakrwawiona. Mnie wtedy nie bił... Żyłaś, więc bił ciebie. Dlaczego umarłaś? Teraz już nie mam nikogo kto mógłby mi pomóc. Nikogo, do kogo mogłabym się przytulić. Nikogo z kim mogłabym porozmawiać. Wszyscy śmieją się ze mnie, z ojca. Mają nas za niepełną rodzinę meneli, za śmieci, za coś czego nie można dotknąć. 
        Mamo, boję się. Wiem, że niedługo wróci. Wiem, że będzie zalany. Wiem, że znowu mnie pobije i zgwałci. Mamo... Boję się. Boję się spać. W nocy nie jest bezpiecznie, nigdy nie wiem kiedy wsunie się do pokoju i zacznie mnie dotykać. Mamo, boję się. 
             Chciałabym mu napluć w twarz, wykastrować go, chciałabym go zrównać z błotem.
             Chciałabym go zabić.
             Zabić, rozumiesz?
           Mamo, nie zostawiaj mnie. Mamo, wróć. 
           Jestem złą córką, złorzeczę własnemu ojcu. Mamo, ja nie mam ojca, ja mam potwora, który mnie spłodził tylko po to, żeby mnie gwałcić. Mamo... Wróć, proszę, nie daję rady bez ciebie.
          Nie daję rady, w szkole ciągle muszę mówić, że się uderzyłam, przewróciłam, potknęłam. Mamo... Nie umiem tak żyć. Nie chcę tak żyć. Nie żyję od kiedy umarłaś. Stałam nad twoim zakrwawionym ciałem, a ten sukinsyn spał. Zabił własną żonę i poszedł spać. Mamo! Dlaczego?! Mamo... Dlaczego to ty go nie zabiłaś? Mamo... Dlaczego zło zwyciężyło, a nie dobro?
              Bajki kłamią, dobro nigdy nie wygrywa. Życie jest złe. Ludzie są źli. 
              Mam potwora, a nie ojca...
               Mamo... On wrócił... Słyszę jak idzie po schodach, jak się zatacza... Mamo... Znowu mnie pobije... Mamo... Proszę... Boję się! Mamo! Mamo! Mamo!
[Dziewczyna zbiega ze sceny]


słaby+ 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Johannes Tussilago
Johannes Tussilago 13 stycznia 2010, 23:41
Droga Difficulty, w swoich tekstach poruszasz trudne tematy i chwała Ci za to. Na to potrzeba dobrego pomysłu jednak. Tym razem chyba go zabrakło. Być może wciąż mam w myślach opowiadanie "Lustro" Wojciecha Kulawskiego, które zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Przeczytaj koniecznie.
To, co przechodziła bohaterka i jej matka, to z pewnością okropności. Niestety, oddanie strachu, wręcz przerażenia nie może sprowadzać się li tylko do zawodzenia "mamo". Podejrzewam, że chciałaś uwypuklić to poczucie bezradności, osamotnienia, wręcz marazmu - pułapkę ofiar przemocy. Niestety czytając, jestem poirytowana. Coś tu nie tak... Brakuje w tym jakiejś dojrzałości.
762 wyświetlenia
przysłano: 9 stycznia 2010 (historia)

difficulty

27 Łódź
12 tekstów 24 komentarze
Bywam irytująca, kochana, wredna, roztrzepana. Nie lubię samotności.

Inne teksty autora

z pamiętnika zatwardziałej singielki

difficulty, opowiadanie

TO.

difficulty, opowiadanie

Pani Milcia

difficulty, opowiadanie

Do Ciebie

difficulty, opowiadanie

gdyby

difficulty, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło