Kot. (opowiadanie)

Camie

Ma klimat. Kolorowy.
- Cholera - Ata oderwała się od książek aby zauważyć, że wosk się zapalił - trzeba zgasić, bo starzy przyjdą.

Dmuchnęła na świeczkę osłaniając z tyłu ręką, ale ta wbrew oczekiwaniom nie zgasła, ale wysoki, pomarańczowo - żółty, przyjemnie łopoczący płomień pochylił się i wrócił, przejeżdżając po jej twarzy. Zwęglone włosy zasyczały, ale Agata nic nie poczuła. Dobrze wiedziała, co płomień może zrobić, a czego nie. Popatrzyła jeszcze chwilę na zdający się nie mieć początku płomyk i położyła na świeczniku plik kolorowych kartek. Kiedy je podniosła, wydobył się dym i przypomniała sobie, że pewnie jest chora. Poszła do kuchni w kolorze moro i wyjęła błękitną kuwetkę z lekami. Usłyszała mruczenie, więc nasypała kotu trochę żarcia. Odwracając się wywróciła kuwetę. Pozbierała proszki w kolorowych opakowaniach i włożyła je z powrotem. Na ziemi leżały jakieś luźne brązowe tabletki, więc je wrzuciła do torebeczki i odłożyła. Wzięła aspirynę i proch na głowę. Połknęła.

- Agatko - usłyszała cichy, jakby brązowy pisk

- Och, ty mówisz do mnie? - spytała kota

- Wypij to i chodź za mną.

Ata posłusznie wyżłopała miksturę i podążyła za kotką. Popatrzyła w lustro, ale nie zdziwiło jej miękkie, błyszczące futerko. Wyszły na dach.

- Pójdźmy na miasto - poprosiła

- Dobrze, skacz za mną.

Ale Ata nie zmieniła się w kota.


dobry+ 5 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
610 wyświetleń
przysłano: 5 lutego 2000

Camie!

35
3 teksty

Inne teksty autora

Na fortach.

Camie, opowiadanie

Trzy.

Camie, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło