Literatura

Kwarki (opowiadanie)

Konrad Koper

W młodości był energiczny, wesoły i zawsze zgłębiał istotę rzeczy. Kochał rośliny, zwierzęta. Wyciągał z rękawa żarty.

W liceum zachwyciła go chemia, ściśle atomy. Z nich zbudowane są substancje. Bohater był już zamyślony.

Na studiach pochłonął go świat kwarków. Stracił przyjemność płynącą z życia. Gdy przechodził przez park koło uczelni, myślał : staw, zwierzęta, kwiaty… są z atomów. Atomy z protonów i neutronów. W samym wnętrzu są kwarki. Wiele cząstek zawiera je.

Bohater pracował na uczelni i twierdził : „ całe piękno świata zawiera się w kwarkach.”      Otarł się o nagrodę Nobla.

Kilka dni przed śmiercią napisał list do mnie. W nim streścił swoje życie.

Pismo skończył konkluzją : „ niech żyje teoria kwarków.”

 

 

 

 

 

 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Irena   Świerżyńska
Irena Świerżyńska 23 września 2021, 07:46
Cudowny świat - taki lubię. Szukaj i dalej do przodu - tak powstaje nowe.
Urszula JoViSkA
Urszula JoViSkA 4 pazdziernika 2021, 11:40
koperkowe skwarki
przysłano: 22 września 2021 (historia)

Inne teksty autora

Przyszłość
Konrad Koper
Widok
Konrad Koper
Hipoteza
Konrad Koper
Natchnienia
Konrad Koper
Dąb
Konrad Koper
Nasza sprawa
Konrad Koper
Nawiązanie
Konrad Koper
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca