VESMÍR MYŠI (wiersz klasyka)

Miroslav Holub

Narození Sisyfovo, 1998

Amfora tmy. Chetitské zrno, 
dosud žírné. Černá hudební kulisa 
hlíny. Katedrála značkovaná močí, 
pamětní bobky setrvají jako 
elementární částice. 

Srdce bije od leknutí k leknutí. 

Uvnitř pancéřoví červíci 
a mutace v chromozomu 11. 
Nahoře kůry netopýří, 
Jupiter čtvernohý, mlžinatý, 
ozubené kolečko jistoty. 

On nedá pelichati kožíškům, 
aniž lámání páteře dopustí. 
A až milostiplné zoubky naše 
zaskřípají v zanedbatelné minutce 
smrti naší 

a naše sazové očičko, 
postaveno na roveň 
mrtvé bulvě ukřižovaného člověka, 
bude zrcadlit 
Prapůvodní Bahno, Věčné Spočinutí, 

On odpoví velebným hlasem na něco, 
nač se nikdo neptal.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
679 wyświetleń
przysłano: 12 lutego 2009 (historia)

Miroslav Holub

Inne teksty autora

Krótka refleksja o śmierci

Miroslav Holub, wiersz klasyka

KOČKA

Miroslav Holub, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło