Literatura

Zapamiętać (wiersz klasyka)

Kornhauser Julian

Masz oczy, więc patrz.
Nie uroń ani listeczka z tego okrągłego świata,
ani jednej żyłki z jego delikatnego naskórka,

patrz i zapamiętaj:
to jest dąb, który nigdy nie opuści ziemi,
to jest gwiazda trzymająca twe sny na sznurku,

to jest dom, napuszony jak mądra sowa,
a to mama, wyjmująca gorące ziemniaki z garnka.




Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Matkovsky
Matkovsky 17 marca 2015, 16:26
Zatem poeta jest po to,by nam pokazywać świat.Świat realny, taki,jaki jest. Często w pogoni za czymś nie dostrzegamy go. Poeta czuwa. Zatrzymuje nas,by powiedzieć,co jest w świecie ważne.
janusz
janusz 14 sierpnia 2017, 22:58
Chała!!! Nie poezja!
kielce
kielce 5 marca 2018, 10:22
Kornhauserowi
A dlaczego Ty mieszczaninie krakauerze
Złe odmawiasz na naszych ojców nie liryczne pacierze
A to od chłopów morderców i psów ich wyzywasz,
A to ich panem (?) b.p. Kahane kłamliwie nazywasz
Państwo Podziemne zniesławiasz
Państwo ubeckie osłaniasz.
Brednie objawione – tak było na początku, teraz i zawsze…
Usunięto 1 komentarz
przysłano: 4 czerwca 2009

Kornhauser Julian

Inne teksty autora

Było minęło
Kornhauser Julian
Barykada
Kornhauser Julian
Księgarnie
Kornhauser Julian
Moja kochana mama
Kornhauser Julian
Moja żona śpi, Iljiczu
Kornhauser Julian
Morskie Oko
Kornhauser Julian
Poezja
Kornhauser Julian
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca