Literatura

Miłość pragnę miłować / J'ai soif... (wiersz klasyka)

Korab-Brzozowski Wincenty


Miłość pragnę miłować, skorom nie przeklęty,
Owa kochanka z lilią, co zna Ogród święty.

Dusza moja, pragnieniem tym uszczęśliwiona,
Jest śpiewem gwiazdy, który o zachodzie kona.

Chcę kochać lilię wiary miłością przeczystą,
Lilię, wśród cierni Krzyża drżącą, promienistą!

Bo me ziemskie miłości, tak rozdzierające
Piły już z wszystkich kwiatów rosnących pod słońcem.

z francuskiego przetłumaczył Marian Stala






J'ai soif d'aimer d'amour, n'étant encor maudit,
Une calme et liliale amante de paradis.

Mon âme que ce désir rend heureuse, est chan t
D'étoile douce, aprčs les duretés du couchan t

Ah! j'ai soif d'aimer d'amour pur un lys de foi
Miraculeux, sorgi des Épines de la Croix!

Car - que navrés ils en sont! - mes amours mondains
Ont bu ŕ toutes ces vieilles fleurs de nos jardins.





Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 8 sierpnia 2009 (historia)

Korab-Brzozowski Wincenty


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca