Pojednanie (wiersz klasyka)

Else Lasker-Schüler

 

Opadnie gwiazda wielka w moje łono...

Czuwajmy, czuwajmy, po nocy.

 

O módlmy się językami,

Które jako harfy są nacięte.

 

Pojednamy z nami noce —

Tyle przelewa się Boga.

 

Jako dzieci są serca nasze.

Pragną spocząć znużone, błogo.

 

Wargi nasze ku pocałunkom,

Czemu się wzdragasz?

 

Czyli serce nie graniczy z Twoim,

Twoja krew farbuje mi policzki.

 

Pojednamy z sobą noc z ołowiu,

Nie umrzemy, póki się pieścimy,

 

Opadnie gwiazda wielka w moje łono.

 

 

 

Tłum. Stefan Napierski


1 527 wyświetleń
przysłano: 18 listopada 2012 (historia)

Else Lasker-Schüler

Inne teksty autora

Senna Hoy

Else Lasker-Schüler, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło