Literatura

*** (zadźwięczał prostokąt pokoju...) (wiersz klasyka)

Halina Poświatowska

 

 

zadźwięczał prostokąt pokoju

kąty nachyliły się ku sobie

aby objąć twoją głowę

senną z zamyślenia

 

tak kocham twoje usta

kiedy milczysz

 

ciepła wiedza

zamieszkała wnętrze twoich dłoni

rozpostarte gałęzi palce

 

kiedy milczysz -

 

po twoich ścianach

pełzają pająki cieni

każdy włos żyje osobno

w purpurowym świetle

 

zgarniam cienie

szybką łakomą dłonią

i jak usta

do ust twoich

 

tak kocham

gdy nie nazywasz imieniem

nic


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Halina Poświatowska

Inne teksty autora

* * * (Jestem Julią...)
Halina Poświatowska
* * * (Odkąd cię poznałam...)
Halina Poświatowska
*** ( Bądż przy mnie blisko)
Halina Poświatowska
* * * (chcę pisać o tobie...)
Halina Poświatowska
* * * (kiedy kocham...)
Halina Poświatowska
* * * (jesteś powietrzem...)
Halina Poświatowska
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca