Literatura

Siostrom szpitalnym (wiersz klasyka)

Halina Poświatowska

 

 

przynoszą uśmiech

na różowych twarzach

jak brzęczącą pszczołę

lekko pochylają skrzydła

nad białym czołem

potem poduszkę - jakby była

burym kotem - zwiniętym w kłębek

miękko -

ręką - uśmiechem

a gdy odchodzą

dmuchają na lampę aby zgasła

i zostawiają ciepły sen

zamiast światła

 

nocą - nabrzmiałą

od niezdrowych oddechów

śnią o nich - smutni mężczyźni

 

to jest koszmarna wyspa

na oceanie spokojnym

trędowaci wyciągają ręce

wyją -

ich łóżka pełne pajęczyn

twarze oprzędły

a ty chodzisz jak obłok

spadły z promiennego nieba

uśmiechasz się - dlaczego

czy wiosny nie zabił jeszcze

oddech zatruty

czy w twoich ciemnych włosach

fiołki pachną

zsuń tę biel - odsłoń czołó

chcę zobaczyć

chcę zajrzeć

do ogrodu wiosennego twoich myśli

chodzisz taka promienna

taka jasna

jakbyś nie była słońcem

wschodzącym nad trędowatą wyspą

 

nie wiesz że to o tobie biała

nie wiesz że zbierałam fiołki

rozkwitłe pod krzakiem agrestu

poraniłam myśli jak palce

i wolno z kolczastych słów

wydobywam kwiaty

te najpiękniejsze

weź je zasadź - gdzie chcesz

niech zakwitną

obsadź nimi sny najspokojniejsze

wieczory w gwiazdce lampy

poranki słoneczne

i miłość

 

to za uśmiech ten wiersz

za wiosnę - za pszczołę

brzęczącą w uśmiechu


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Halina Poświatowska

Inne teksty autora

* * * (Jestem Julią...)
Halina Poświatowska
* * * (Odkąd cię poznałam...)
Halina Poświatowska
*** ( Bądż przy mnie blisko)
Halina Poświatowska
* * * (chcę pisać o tobie...)
Halina Poświatowska
* * * (kiedy kocham...)
Halina Poświatowska
Lustro
Halina Poświatowska
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca