Literatura

Siedzi na krześle (wiersz klasyka)

Jerzy Harasymowicz

Siedzi na krześle drewnianym

i nic nie wie

że posadziłbym ją

na diamentowym tronie

metafor

 

Siedzi milcząc

z obyczaju

podobna

do dzikich ptaków

 

Zdjęła

jeden pantofel

i nic nie wie

że odcisnęła mała stopę

w podłodze pokoju

 

Jest tak młoda

siedzi zasłonięta irysami

które napisałem dla niej

i nic nie wie


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Jerzy Harasymowicz

Inne teksty autora

Na dachu wagonu
Jerzy Harasymowicz
Narowistość pióra
Jerzy Harasymowicz
Nic nie mam
Jerzy Harasymowicz
Niebo sierpniowe
Jerzy Harasymowicz
Mój dom
Jerzy Harasymowicz
Mówi mi
Jerzy Harasymowicz
Na cmentarz łemkowski
Jerzy Harasymowicz
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca