Literatura

Siedzi na krześle wersja druga (wiersz klasyka)

Jerzy Harasymowicz

Siedzi na krześle

skrępowana

od stóp do głów

moim uczuciem

 

Mówi coś że biegła

trzymając w ręku

białą chustkę chmurek

 

Mówi tak dużo

rozrzucając po pokoju

garście przygód jak garście liści

 

Lecz ja widzę tylko

złotą górę włosów

która milczy


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Jerzy Harasymowicz

Inne teksty autora

Niebo sierpniowe
Jerzy Harasymowicz
Nic nie mam
Jerzy Harasymowicz
Narowistość pióra
Jerzy Harasymowicz
Na dachu wagonu
Jerzy Harasymowicz
Sprawy jesienne
Jerzy Harasymowicz
Stare drzewo
Jerzy Harasymowicz
Spacer
Jerzy Harasymowicz
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca