Pieśń II na psalm Dawidów LII / Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquita[te] (wiersz klasyka)

Mikołaj Sęp Szarzyński

 
Czemu się chlubisz, tyrannie,
Z twoich praktyk złością możnych?
Pańska dobroć nie ustanie
Pilnować ludzi pobożnych.
 
Ostrzejszy nad naostrzoną
Brzytwę język twój pilnuje
Nieprawdę zmyślać szaloną
I na dobre potwarz knuje.
 
Milszać złość niż cnoty święte,
Milszyć kłamca niż prawdziwy,
Rado oko twe przeklęte
Patrza zdrady zaraźliwej.
 
Przełóż cię Pan Bóg wyrzuci
Z pośrodka ludu swojego,
Starwszy cię na proch, wywróci
I dom twój z gruntu samego.
 
Na to patrząc ukrzywdzony
Zlęknie się Pańskiej możności,
A iż nagle zły skażony,
Rozśmieje się w przezpieczności.
 
Rzecze: "Onoż on, co w złocie
Ufał, w mocy, w chytrej sprawie,
Z płaczliwych się śmiał w kłopocie,
Zapomniawszy Boga prawie.
 
A ja, drzewo jak oliwy,
W ogrodzie Pańskim wszczepiony,
Kwitnąć będę, nielękliwy,
W nadzieję z nieba obrony.
 
A Ciebie przed wszymi, Panie,
Wyznam skaźcą nieprawości,
I mając w Tobie ufanie
Zniosę wszelkie doległości".
 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
486 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Mikołaj Sęp Szarzyński

Inne teksty autora

Do Anusie

Mikołaj Sęp Szarzyński, wiersz klasyka

Do Kasi

Mikołaj Sęp Szarzyński, wiersz klasyka

Do Zosie

Mikołaj Sęp Szarzyński, wiersz klasyka

Epitaphium Boleslao Audaci, Regi Poloniae

Mikołaj Sęp Szarzyński, wiersz klasyka

Fraszka z Martialisza

Mikołaj Sęp Szarzyński, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło