20 lat Wywroty

Modlitwa polskiego dziewczęcia (wiersz klasyka)

Władysław Bełza

Wiem ja, bo mi o tem,
Mama powiedziała:
Żem dziecię tej ziemi,
Żem jest Polka mała.
I wiem, jak mi Polska,
Jest droga i miła,
Bom się w polskiej mowie,
Pacierza uczyła.
Bo mię polskie niwy
Chlebem swym karmiły;
Bo mię polskiej pieśni,
Skowronki uczyły.
Bo mię tam na niebie,
Strzeże Matka Boska,
Ta polska królowa,
Nasza Częstochowska.
Bo przy Bożym tronie,
Polscy święci stoją,
I co dzień się modlą,
Za ojczyznę moją.
Więc i ten paciorek,
Polskiego dziewczęcia,
Przyjm o wielki Boże,
W ojcowskie objęcia!
Bo on się z mej duszy,
Wyrywa jak łkanie:
"Ojczyznę kochaną,
racz nam wrócić Panie!"

Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
962 wyświetlenia
przysłano: 5 marca 2010

Władysław Bełza

Inne teksty autora

Husarz

Władysław Bełza, wiersz klasyka

Podróż na drewnianym koniku

Władysław Bełza, wiersz klasyka

Polska mowa

Władysław Bełza, wiersz klasyka

Sroka

Władysław Bełza, wiersz klasyka

Święty Mikołaj, patron dzieci

Władysław Bełza, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło