Literatura

Zadumanemu nad otchłanią... (wiersz klasyka)

Władysław Orkan

Zadumanemu nad wiecznosci mrokiem,
Pochylonemu nad otchłanią czarną,
Cóż ci się z życia wyda dość głębokiem,
Jaka roztocz nie marną?

Próżne twym oczom głębnym pokuszenie-
Igraszka barw na roztoczonej wstędze-
Zechcesz-li czytać swoje przeznaczenie
W tej mało ważnej księdze?

Jak kamień leci myśl twoja w bezedna-
Ciśnięta raz;przez wieczność całą spada-
Czemuż więc trwoży się na próżno myśl biedna,
Iż dno nie odpowiada...?

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Władysław Orkan

Inne teksty autora

więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca