Literatura

` moje szczęśliwe nogi ` (wiersz klasyka)

Arp Hans (Jean)

 

 

jest wieczór.

 

z kalenicy samotnego domu

 

krzyczy puszczyk.

 

widzi śmierć incognito pedałującą na rowerze.

 

śmierć opiera swój rower

 

o ścianę samotnego domu.

 

śmierć podobna jest do białej szarańczy.

 

bezgłośnie wskakuje przez otwarte okno

 

do domu.

 

moje szczęśliwe nogi nie chcą wiedzieć,

 

co się dzieje w moim sercu i głowie.

 

a nawet rzaden z pięciu palców

 

nie kwapi się do tego.

 

moje szczęśliwe nogi

 

są szczególnie zajęte w czasie chodzenia

 

tym by podnosić dokładnie palce do góry.

 

a więc biedny facet jest już w domu załatwiony.

 

jest już zaszlachtowany

 

i jego mięso jest posolone.

 

chciałbym mieć laseczkę

 

ugniecioną z miękiszu.

 

chciałbym mieć potężny pysk morski

 

z koralową żuchwą

 

by wszystkie gwiazdy zgryźć na miazgę

 

które niebo w tym czasie zdołało wyczarować z siebie

 

schrupać je jak orzechy.

 

 


wyśmienity 1 głos
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Arp Hans (Jean)

Inne teksty autora

dojrzali do wysiadki
Arp Hans (Jean)
równina
Arp Hans (Jean)
0 p u s z e r o
Arp Hans (Jean)
Czarna radość
Arp Hans (Jean)
modlitwa
Arp Hans (Jean)
s ł o w a
Arp Hans (Jean)

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca