Bogactwa lekce sobie ważę... (wiersz klasyka)

Bronte Emily Jane

Bogactwa lekce sobie ważę,
Z miłości drwię boleśnie,
Sława mi była czczym mirażem,
Co rozwiał się dość wcześnie.

Jedna modlitwa w twardej doli
Wprawia me usta w drżenie -
"Zostaw mi serce, choć tak boli,
A daj mi wyzwolenie."

Gdy zegar każdą swą minutą
Rychły mój kres oddzwania -
Tylko chcę duszę mieć rozkutą
Z kajdan i moc wytrwania.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 265 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Bronte Emily Jane

Inne teksty autora

Leć, liściu, leć...

Bronte Emily Jane, wiersz klasyka

Long neglect has worn away

Bronte Emily Jane, wiersz klasyka

Pamięć

Bronte Emily Jane, wiersz klasyka

The Bluebell

Bronte Emily Jane, wiersz klasyka

The Prisoner

Bronte Emily Jane, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło