MY NOVEMBER GUEST (wiersz klasyka)

Frost Robert

My Sorrow, when she's here with me,
Thinks these dark days of autumn rain
Are beautiful as days can be;
She loves the bare, the withered tree;
She walks the sodden pasture lane. 

Her pleasure will not let me stay.
She talks and I am fain to list:
She's glad the birds are gone away,
She's glad her simple worsted grey
Is silver now with clinging mist. 

The desolate, deserted trees,
The faded earth, the heavy sky,
The beauties she so truly sees,
She thinks I have no eye for these,
And vexes me for reason why. 

Not yesterday I learned to know
The love of bare November days
Before the coming of the snow,
But it were vain to tell her so,
And they are better for her praise.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
904 wyświetlenia
przysłano: 5 marca 2010

Frost Robert

Inne teksty autora

BIRCHES

Frost Robert, wiersz klasyka

'OUT, OUT--'

Frost Robert, wiersz klasyka

A BROOK IN THE CITY

Frost Robert, wiersz klasyka

A PECK OF GOLD

Frost Robert, wiersz klasyka

A SOLDIER

Frost Robert, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło