Literatura

Allen Ginsberg - Między ludźmi (wiersz klasyka)

Ginsberg Allen

Wszedłem do pokoju gdzie wydawano
koktail a tam trzech albo czterech pedałów
rozmawiało ze sobą w swoim pedalskim języku.
Próbowałem być miły ale stwierdziłem
że sam mówię do jednego z nich jak hipster.
„Miło poznać” burknął, i odwrócił
wzrok. „Hmm” zadumałem się. W małym
pokoiku było tylko piętrowe
łóżko, i sprzęt kuchenny:
lodówka, szafka, opiekacze, piecyk;
najwyraźniej gospodarze mieli tylko tyle
miejsca żeby coś ugotować i się przespać.
Moja uwaga w tym względzie została zrozumiana
ale nie spodobała się. Zaproponowano
mi drinka, na którego przystałem.
Zjadłem kanapkę z najprawdziwszym mięsem,
ogromną kanapkę z ludzkim mięsem,
żując zauważyłem że było w niej
również brudne dupsko.

Dołączyli nowi goście, wśród nich
Jakaś zwiewna kobietka co wyglądała jak
księżniczka. Spojrzała na mnie wściekle
i orzekła: „nie podobasz mi się”,
odwróciła głowę i nie chciała
dać się przedstawić. „Co!” powiedziałem
oburzony. „Ach ty zapita idiotko!”
to zwróciło uwagę wszystkich.
„Ach ty narcystyczna zdziro!
Co ty możesz powiedzieć jeśli nawet
mnie nie znasz” ciągnąłem gniewnym
i proroczym głosem, natchniony w końcu,
dominując wreszcie nad całym pokojem.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Ginsberg Allen

Inne teksty autora

Ameryko
Ginsberg Allen
Skowyt
Ginsberg Allen
Allen Ginsberg - Big-beat
Ginsberg Allen
Allen Ginsberg - Do P. O.
Ginsberg Allen
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca