Literatura

Poezje Wybrane Artura Lundkvista (wiersz klasyka)

Lundkvist Artur Nils

Noca kocham kogoś,kogo nigdy nie mogę odnaleźć w dzień.

Ma ona w oczach pożar, a we włosach burzę.

Nosi cienką suknię usianą kwiatami dzikiej róży.

Siedmioma wzgórzami otacza swoją dolinę.

Uśmiecha się zawsze do lustra,którego nikt inny nie widzi.

Jak kostka do gry-może ukazać jedno oko albo sześć.Jest żwirowym osypiskiem z bukietem maków na samym szczycie.

Jest Ledą,która brodzi po moczarach,szukając swego łabędzia.

Ma taras od stronymorza,na którym widzę ją wieczorami

w sukni z fosforycznego blasku fal,

gdy zatopione żagle oddychają w głebinach.

Powiada:Nazywaj mnie Nocą, a wówczas znajdziesz korzeń dobra,

              które w dzień nazywa się złem.

Brnie po kolana w wodzie tam,gdzie odpływ nigdy się nie kończy.

To właśnie ją kocham nocą,lecz nigdy nie mogę odnaleźć w dzień.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Lundkvist Artur Nils

Inne teksty autora

Aż nadto
Lundkvist Artur Nils
Ostatni śnieg
Lundkvist Artur Nils
Skalane złoto,złoto smoka...
Lundkvist Artur Nils
"Śmierć"-poezja-Lundkvist
Lundkvist Artur Nils

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca